Herkes reklam yapmayı sever ancak yaparken çekici olmakla itici olmak arasında çok ince bir çizgi var. En güzeli reklam yapma çabasına girmemek. Alçak gönüllü duruş en güzel karakter örneği zaten ve insanlar tarafından o şekilde tanınmak da en büyük reklam aslında.
Düşünerek hareket etmek olayın püf noktası. Her ne kadar "Kim ne derse desin, ne düşünürse düşünsün.." mantığıyla hareket etse de kimseler, dışarıya doğru yapılan her eylem, dışarıdakiler tarafından algılansın diye yapılır ve o kişilerin algıladığı gibidir. Örneğin insanların içinde olan spotları üstünde tutma isteği -ki bu bazı insanlarda üst seviyede oluyor- kimsenin kabul edip hoş göreceği bir durum değil. Bu isteğin sonucu olarak sahte spotların altında sadece yüze gülen arkadaşların olduğu yalnız bir dünya oluşuyor. Tabii bunun farkına varabilmek de en önemli adım.
22 Haziran 2011 Çarşamba
18 Haziran 2011 Cumartesi
Teşekkürler :9
Hayat sevdiklerimizle güzel. Sevdiklerimizin yanımızda olduğunu bilmek güzel. Bizi merak eden, önemseyen insanların varlığını bilmek güzel. Onları düşünürken yüzümüzde tebessüm oluşması güzel. Sevmek güzel, sevilmek güzel. Onlar tarafından hatırlanmak çok güzel. Herkese teşekkürler :9.
12 Haziran 2011 Pazar
Para, Dost, Zaman
Para ve dost.. Birbirinden çok farklı, zıt kavramlar. Parayla dostluk kurulmaz, dostların arasında paranın lafı olmaz. Ancak bir ortak yönleri var: İkisi de çok zor kazanılıyorlar ve çok kolay şekilde kaybedilebiliyorlar. Üniversite bitirmiş binlerce işsiz vatandaşla, çevresi çok geniş olup da pek gerçek dostu olmayan bir bireyi ele alırsak bu benzerliği daha belirgin şekilde görebiliriz. Bu durumlar ağırlıkla dış kaynaklı oluyor. Gerek politika, gerek çevre şartları, hatta şans faktörü bile bunda etkili. Ancak iç faktörler de hiç yok değil. Değer vermek ve kıymet bilmek, bir insanın zor elde ettiği şeyleri kolay şekilde kaybetmesini engeller. Bu düşünce ve niyetle, ne para boşa savrulur ne de kazanılan dostluklar hiç uğruna harcanır.
Bir de zaman var bu iki kavramın da çok aşina olduğu. İkisi de zaman içinde değişir, nereye gideceği sizin elinizdedir, elinizde olmalıdır. Bilerek, düşünerek hareket eden, değer veren, kıymet bilen insan, kendini zamana bırakarak savrulan değil, zamanı kendi lehine kullanabilen kişi haline gelir. O kişi bu iki alakasız kavramdan birini cebinde birini kalbinde ve yanında yıllarca taşıyabilir.
Bir de zaman var bu iki kavramın da çok aşina olduğu. İkisi de zaman içinde değişir, nereye gideceği sizin elinizdedir, elinizde olmalıdır. Bilerek, düşünerek hareket eden, değer veren, kıymet bilen insan, kendini zamana bırakarak savrulan değil, zamanı kendi lehine kullanabilen kişi haline gelir. O kişi bu iki alakasız kavramdan birini cebinde birini kalbinde ve yanında yıllarca taşıyabilir.
2 Haziran 2011 Perşembe
Kandil Simidi
Hayattaki en büyük korkularımdan biri, kandil simidi paketinin içinden susamlı simit çıkmama olasılığıdır. Paketin açılma anına kadar heyecan, adrenalin üst safhada. Sonra ise mutluluk veya hayal kırıklığı. Kandil simitleri ne kadar da hayata benziyormuş değil mi? :9
Susamlı simitleriniz bol olsun, kandiliniz mübarek olsun. :9
Susamlı simitleriniz bol olsun, kandiliniz mübarek olsun. :9
25 Mayıs 2011 Çarşamba
Sınırlı Etkileşim
Kişilere onların geldiğinden bir adım fazla gitmek her zaman iyi değil aslında. Çünkü artık yaklaşmak değil uzak durmak daha çekici geliyor bazı insanlara. Belki gizeminden, belki de ağırlığından dolayı. Kaçan kovalanıyor bir nevi.
Ancak sıcakkanlı insanlar için bunu yapmak zor olsa gerek. Alışkanlıktır çünkü; fazla söz söylemek, birlikte vakit geçirmeyi istemek. İyi niyeti ifade etmeye çalışmaktan ziyade istemsiz olarak o şekilde davranır sıcakkanlı insan. Ama bunu yaparken yüzünü eskitmemeli asla, tutmalı kendini. Sorun onda değil ama uyum sağlamayı da bilmeli.
Var olmayan her zaman daha değerli. Yok olmak değilse de çözüm, mesafeyi korumak faydalı olabilir. Zaten sınır koymak o sınırın aşılmasını hedef haline getirmek anlamına gelmiyor mu?
Ancak sıcakkanlı insanlar için bunu yapmak zor olsa gerek. Alışkanlıktır çünkü; fazla söz söylemek, birlikte vakit geçirmeyi istemek. İyi niyeti ifade etmeye çalışmaktan ziyade istemsiz olarak o şekilde davranır sıcakkanlı insan. Ama bunu yaparken yüzünü eskitmemeli asla, tutmalı kendini. Sorun onda değil ama uyum sağlamayı da bilmeli.
Var olmayan her zaman daha değerli. Yok olmak değilse de çözüm, mesafeyi korumak faydalı olabilir. Zaten sınır koymak o sınırın aşılmasını hedef haline getirmek anlamına gelmiyor mu?
21 Mayıs 2011 Cumartesi
Bom!
Bu da yaşandı. Beşiktaş sahilde tek başına yürümekte olan 26 yaşındaki A.B. bir anda patladı. Bu üzücü patlama olayının ardından etrafa bilumum dert, tasa ve keder parçacıkları yayıldı. Parçacıklar nedeniyle panikleyen ve kaçmaya çalışan civar halkı ufak çapta bir izdiham yarattı. Yapılan açıklamada dert unsurlarının dışarıya atılmamasından dolayı vücutta biriktiği ve sıkışmadan dolayı patlayıcı etki yarattığı belirtildi.
18 Mayıs 2011 Çarşamba
Yorumsuz Değil, Önyargısız
Birileriyle tanışırken onlarda bıraktığımız, tabi onların da bizde bıraktığı, ilk izlenim, bu ilişkinin gidişatına ne kadar etki edebilir? Az, çok, hiç? Bana kalırsa değişir. Evet, ilk izlenim önemli ancak bunun gelecekteki etkisi, yaşananlara ne kadar düz ve yorumsuz baktığımızla doğru orantılı.
İnsanları tanırken de yeni bir şey öğrenirken de her şey önümüzde artık. En basit örnek internetten her aradığımız bilgiyi bulabiliyoruz veya sosyal medya sitelerinden insanlar hakkında hangi yemeği sevdiğine kadar her şeyi öğrenebiliyoruz. Ancak neden ve nasıl sorularını sormadan, düşünmeden düz şekilde algılamak her zaman doğru olmayabilir. Burada fark yaratan olgu yorumlama kabiliyeti.
Bilgi (veya tespit) cebimizdeki para olsun. Paranın sahte olup olmadığını, ne kadar değerinde olduğunu yorumlamadan çok da değeri yok aslında. Güneşe tutunca görünen Atatürk portresini ve paranın kaç sıfıra sahip olduğunu kontrol etmeden sadece para olduğunu kabul etmek çok da mantıklı değil. Yanlış olmasa da yeterli olmadığı için olumsuz kararlara ve sonuçlara neden olabilir.
Yorumlama kabiliyetinden yoksunluğun kaçınılmaz sonu ise önyargı. Yıkılması gereken kocaman bir duvar, kimi zaman tuğladan kimi zaman taştan. Bu önyargıları kendi elimizle yıkmamız da oldukça zor. Çünkü gurur ve inat bekçiliğini yaparlar, tespitlerindeki yanlışları kolay kolay kabul etmezler. Düzeltmek yine onların merhametine kalmış.
Sözün özü, önden yargılamamalı hiçbir zaman. Yorumlamalı insanları, davranışları, olayları. Her şeyin göründüğü gibi olmadığını bilmeli.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
